مطرزى گويد : آن وادى است در مقابل عرفات . و سمعناى گويد : آن بيابانى است بين عرفات و منى . قوله : بضم عين مهمله : يعنى عين بدون نقطه . قوله : ثويه : گويا نام دو وادى باشد چنانچه از كلام حموى در مراصد الاطلاع استفاده مىشود چه آنكه وى در اينكتاب گويد : ثوبه بفتح و سپس كسره و بعد آن ياء مشدّده و گاهى به صيغه تصغير اداء مىشود و آن موضعى است نزديك كوفه . بنابراين از محدوده عراق محسوب مىشود و قطعا با ثويه‌ايكه در اينجا مورد صحبت است فرق دارد زيرا وادى مورد بحث جزء محدود سعودى و حجاز است و در خصوص آن به توضيح و شرحى برنخورديم . قوله : و نمره : بعضى از اهل فن آن را به سكون ميم نيز قرائت كرده‌اند و آن كوهى است كه وقتى از ماء زمين خارج و بموقف رهسپار مىشوند جانب چپ جاده واقع است چنان‌چه در تحرير نورى و قاموس اللغة وارد شده . ولى طبق آنچه در بعضى از اخبار است مقصود از آن همان ( بطن عرنه ) است فلذا مرحوم شارح به اعتماد همين اخبار در مقام نقد بر مصنف ( ره ) فرموده بعد از ذكر ( عرنه ) به آن احتياجى نبود . قوله : اراك : در قاموس گويد : اراك همچون سحاب برخى آن را بموضعى كه در عرفات و نزديك نمره است گفته‌اند . قوله : ذى المجاز : مرحوم سيد در رياض المسائل ميفرمايد